Wiadomość została wysłana.
Nie wiadomo doprawdy, dlaczego uznał za karygodne podanie niektórych szczegółów związanych ze współpracą Lecha Wałęsy ze Służbą Bezpieczeństwa. Szczegółów, prawdę mówiąc, drugorzędnych. Mianowicie podaniu w kalendarium biografii dat o zarejestrowaniu i wyrejestrowaniu przywódcy „Solidarności” jako tajnego współpracownika z kartotek SB. Fakt trwających kilka lat związków Lecha Wałęsy z SB został szczegółowo opisany dwa lata wcześniej w książce Sławomira Cenckiewicza i Piotra Gontarczyka „SB a Lech Wałęsa. Przyczynek do biografii”. Nikt tego nie prostował, ani żaden sąd się tym nie zajmował. Zyzak powtarza tylko to, co już było dobrze znane i za to przez sąd został ukarany.
Dzisiejsza decyzja, która budzi poważne wątpliwości merytoryczne, utrwala w dodatku fatalny obyczaj rozstrzygania sporów i wątpliwości jakie wywołują kolejne biografie. Obrońcy „czystości” kolejnych biografii, a są nimi najczęściej osoby najbliższe bohaterów biografii, sięgają do najprostszego środka dochodzenia swoich racji, jakim jest sąd.
Tak było ostatnio w sprawie biografii Artura Domosławskiego „Ryszard Kapuściński. Non-fiction”, kiedy wdowa po Kapuścińskim domagała się sądownie zakazu publikacji biografii swego męża. Na podobne kłopoty natrafiają twórcy filmu „Różyczka” nawiązującego do postaci Pawła Jasienicy. Zanim film ukazał się na ekranie, prawnicy córki domniemanego bohatera (bo zdaniem autora filmu nie jest on o Jasienicy) straszyli reżysera Jana Kidawę-Błońskiego, że wszelkie wzmianki w publikacjach prasowych dotyczące osoby pisarza i jego rodziny spowodują skierowanie sprawy do sądu.
To nie sądy powinny decydować w jakim kształcie i jakie fakty mogą podawać autorzy książkowych filmowych biografii. To w debacie publicznej powinny być wyrażane spory, a nawet protesty zainteresowanych.
Jerzy Jachowicz, dziennikarz śledczy tvp.info
