5 marca mija 71. rocznica przyjęcia uchwały przywódców radzieckiej partii komunistycznej, na podstawie której dokonano zbrodni katyńskiej. Dekret nakazywał zamordowanie 25 700 polskich jeńców wojennych i osób cywilnych, przetrzymywanych w obozach i więzieniach na Ukrainie i Białorusi.
71 lat temu, 5 marca 1940 r. decyzją Józefa Stalina i Biura Politycznego KC Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii rozpoczęła się „zbrodnia katyńska” – wymordowanie przez NKWD blisko 22 tys. polskich jeńców, wziętych do niewoli po agresji Związku Radzieckiego na Polskę we wrześniu 1939 r.
Ofiarami zbrodni były tysiące polskich obywateli.
Egzekucje trwały od kwietnia do maja 1940 r. w Katyniu, Charkowie oraz Miednoje.
Blisko 15 tys. ofiar stanowili więźniowie przetrzymywani wcześniej w obozach specjalnych NKWD w Starobielsku, Ostaszkowie i Kozielsku.
Pozostałe 7 tys. osób osadzono w więzieniach zachodnich obwodów republik Ukraińskiej i Białoruskiej, czyli terenach wschodnich Polski, włączonych w 1939 r. do Związku Radzieckiego.
Decyzja o wymordowaniu Polaków z 5 marca 1940 r. została jednogłośnie zaakceptowana przez członków Biura Politycznego – Stalina, Woroszyłowa, Mołotowa, Mikojana, Kalinina, Kaganowicza i Berię, którzy złożyli pod nią swoje podpisy.
